اقدامات لازم قبل از شروع دیالیز
اقدامات لازم قبل از شروع دیالیز را بدانیم

یکی از درمان های جایگزین کلیه در افراد مبتلا به نارسایی کلیه دیالیز خونی است. در هر نوبت از دیالیز، خون فرد تصفیه می شود و مواد زائد آب و نمک اضافی برداشته می شود و به این ترتیب تعادل بدن حفظ می شود. برای برای انجام یک دیالیز خونی مناسب باید در هر دقیقه حدود ۲۵۰-۳۰۰ سی سی در دقیقه از  خون فرد وارد صافی دستگاه دیالیز شود. از آنجاییکه عروق معمول موجود در اندام ها توانایی خون دهی با این میزان را ندارند، لازم است از روش هایی برای سرعت بخشیدن به خروج خون از بدن استفاده گردد. این روش ها شامل ایجاد فیستول، گذاشتن کاتتر موقت یا دائم می باشد که هر کدام در مواردی خاص مورد استفاده قرار می گیرد.

فیستول شریانی وریدی :

با ایجاد یک اتصال بین شریان(سرخرگ) و ورید ( سیاهرگ) در ناحیه مچ دست یا آرنج فیستول ایجاد می شود. با انجام این عمل سیاهرگ های دست برجسته و پر خون می شود و با سوزن زدن بخوبی می توان به جریان خون مورد نظر در دیالیز دست یافت.

فیستول در دست غیر غالب( معمولا دست چپ در افراد راست دست ) ایجاد می گردد که معمولا چهار هفته پس از ایجاد قابل استفاده است. استفاده پیش از موعد از فیستول ممکن است طول عمر آن را کاهش دهد. این روش بهترین راه دستیابی به عروق در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه است.

در بیماران دیالیزی مزمن که رگ های مناسبی برای ایجاد فیستول “شریانی-وریدی” استفاده کرد. در پیوند شریانی وریدی از یکی از وریدهای خود بیمار(مثلا ورید پا) یا از یک رگ مصنوعی (اصطلاحا گورتکس) استفاده می شود.

توصیه : قبل از ایجاد فیستول از هر گونه خونگیری یا گرفتن فشار خون از دست مورد نظر باید پرهیز گردد.

انجام دیالیز خوب و موفق بستگی به وجود یک فیستول شریانی-وریدی مناسب دارد.

برای حفظ کارایی فیستول شریانی-وریدی خود به نکات زیر توجه کنید :

پس از ایجاد فیستول ورزش های دست(باز و بسته کردن مشت دست و فشردن مکرر یک تکه خمیر) را به طور مرتب انجام دهید تا وریدهای اطراف فیستول هرچه زودتر متسع(گشاد) و برای دیالیز قابل استفاده شوند.
با لمس یک فیستول فعال لرزشی در زیر دست خود احساس می کنید. در صورت قطع این لرزش ابتدا با دست دیگر ضربات مکرری بر روی فیستول بزنید تا اگر لخته ای ایجاد شده از فیستول خارج شود و سریعا به جراح مراجعه کنید. بخیه ها معمولا ۱۵ روز بعد کشیده میشوند.
پس از فیستول گذاری تا حد امکان از افت فشار خون در حین دیالیز، بلند کردن بار سنگین با دست فیستول دار، گذاشتن آن دست در زیر سر، ضربه خوردن به فیستول و انداختن دسته کیف روی فیستول جلوگیری کنید. این عوامل ممکن است موجب از کار افتادن فیستول شوند.
در صورت بروز درد، تورم، قرمزی، گرمی یا ترشح چرکی در فیستول یا تورم ساعد و بازوی دست فیستول دار به سرعت به پزشک معالج خود مراجعه کنید.
گاه فیستول دچار آنِوریسم می شود، یعنی در یک ناحیه به شدت برجسته و پر خون می گردد. دقت کنید که آنوریسم چون جدار نازکی دارد، در خطر پارگی و خونریزی شدید است. پس حتما آن را به پزشک معالج نشان دهید، به خصوص اگر پوست روی آن نازک شده باشد. مراقب باشید که هیچگاه ضربه یا فشار محکمی بر روی آنوریسم وارد نشود.
از پرستار بخش دیالیز درخواست کنید تا جای سوزن ها را به طور چرخشی در جلسات دیالیز تغییر دهد. این کار عمر فیستول شما را افزایش میدهد.
ممکن است به دنبال عمل دست دچار تورم شود که معمولا با انجام حرکات ورزشی و قرار دادن دست در سطحی بالاتر از سطح بدن تورم کاهش می یابد.

دیدگاه خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.